شاهزاده رضا پهلوی در آخرین گفتگویی که با جناب سیامک دهقان پور در برنامه افق با عنوان " که پیرامون نتیجه انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ ایران می باشد به پرسش های چالشی پاسخ های منطقی و امیدوار کننده ای داد که در یکی از پاسخ هایی که دادند اشاره به آرمان مشترک رای دهندگان و تحریم کنندهگان این انتخابات کرد.
پرسش :
سیامک دهقان پور:
واقعیت این هست که در ایران امروز یک جوان تحت فشارهایی که با آنها روبرو هست تصمیم میگیرد که میان بد و بدتر، بد را انتخاب کند و اگر این شرایط حاکم رو بپذیریم ، فارغ از بحث اینکه آیا الان میشود در ایران انتخابات آزاد برگزار کرد یا نه ، آیا شما میان کاندیده هایی که در این انتخاب حضور داشتند از حیث مکانیزم و از لحاظ اجرایی تفاوت هایی میان روحانی و جلیلی در عمل میبینید ؟ آیا فکر میکنید که آقای روحانی در مقایسه با دیگر کاندیده ها کمتر آسیب خواهد زد یا خیر ؟!
پاسخ :
شاهزاده رضا پهلوی (سخنگوی شورای ملی ایران )
اگر از نظر تفاوت بین افرادی که بدنه نظام رو تشکیل میدهند بخواهیم نگاه کنیم ، خوب البته که تفاوت هست! اما نیت این افراد نهایتا در حفظ چه چیزیست تا چه وعده ای رو پیاده کنند، اونجاست که کار گیر میکند. قدر مسلم شما اگر تمام این شخصیت های نظام رو با هم مقایسه بکنید، میتوانید بگویید که خیلی هاشون شاید یک دید جدید تری رو ارائه میدادند!
مثلا وقتی که آقای خاتمی رئیس جمهور شد، برای بار اول اسم ایرانی آباد و آزاد رو به زبان آورد ، درصورتی که پیش از او نام بردن از اسم ایران حتی قدغن بود و تنها صحبت و تاکید نظام براسلام بود! خوب او یک امیدی داد و ۲۱ ملیون نفر آنزمان آمدند و به او رای دادند! ولی نهایتا در کوی دانشگاه وقتی ۱۸ تیر پیش آمد، آقای خاتمی پشت سر چه کسی قرار گرفت ؟! به رای دهندگانی که به امید او ایستاده بودند یا در آخر آمد و گفت که من برای حفظ نظام ایستاده ام ؟!
آقای رفسنجانیش به همینطور، آقای احمدی نژادش به همینطور، امروز هم همینطور ، فردا هم همینطور! نهایتا هر کسی که از صافی تصویب شده نظام بگذرد، با تعهد برای حفظ این نظام هست که آمده! اگر این نظام قابلیت حل کردن مشکلات مردم رو داشت، که ما الان اینجا نبودیم ! اگر واقعا می شد که مسائل رو در جهت خواسته های مردم پیش برد، اگر راه قانونیش بود، اگر قانون اساسی این حق رو میداد، اگر همچین سیستمی نداشتیم که یک نفر تام الاختیار، تمام جنبه های مختلف کشور رو کنترل میکنه و تصمیم نهایی رو میگیره، در کار نبود، که الان هیچ کدام از این مشکلاتی که ما و جامعه با اونها درگیر هستیم رو نمیداشتیم. یعنی به اینجا میخوام برسم که البته اگر شما فقط مساله رو به این شکل طرح کنید که تنها گزینه موجود برای مردم یک ذره وضع کمتر بد هست از آنچه که داریم، خوب بله!! (خنده ).....
ولی آیا واقعا انتهای مسیر یک کشوری که از این همه فراز و نشیب های مختلف در طول تاریخش گذشت و همچنان نهایتا سربلند از آب در آمد، اینبار وادادن هست و تسلیم شدن به یک چیز تحمیل شده؟! من فکر نمیکنم. این هم گذرا خواهد بود ولی یکجا جامعه به خودش خواهد آمد و مهمترین مساله ای که ما را خواهد رساند به این نتیجه نهایی متحد ماندن مردم و عزم راسخاشان هست در مطالبات به حقشان چه بخاطر مسائل روزمره شان و چه مسائل بسیار اساسی مثل آزادی، مثل حقوق بشر، مثل دموکراسی و مسائلی که فکر میکنم دست کم هم میهنانمان همواره از هر فرصتی که برایشان فراهم شده و یا یک ذره وضعیت امیدوار کننده تری برایشان مشخص شد، آمدند جلو، اما هر بار یا به آنها خیانت شد یا رو هوا ولشون کردند یا بهشان پشت کرده شد. با این همه آمدند، خطر کردند، ریسک کردند و جانشان رو فدا کردند و جا دارد که امروز که سالروز فوت ندا هستش، به یاد تمامی جانباختگان راه آزادی باشیم و فراموش نکنیم که این افراد میدانستند برای چی ایستاده اند. نه فقط برای اعتراض به یک رای یا به یک جر زنی ! بلکه بخاطر خواسته بسیار عظیم تر.
و ملیون ها نفر اینطور هستند در ایران که چه رای داده باشند و چه رای نداده باشند، آخر سر مطالباتشان آن پایه همبستگی شان را وا میدارد.
رژیمی که سعی میکند میان مردم اختلاف بندازد تا اختلافات درونی خودش را کمرنگ تر جلوه دهد، نبایستی در دام و تله آن افتاد. این ضعف نظام است.
برگرفته از سخنان شاهزاده رضا پهلوی از دقیقه ۱۰:۲۰ تا ۱۴:۳۰ برنامه افق به تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی
پیام آرین
